سرانجام ششمين و آخرين حكم را در زمينه حرمت ازدواج با همسران پيامبر بعد از او چنين بيان مىكند : « شما هرگز حق نداريد كه همسران او را بعد از او به همسرى خويش در آوريد كه اين كار در نزد خدا عظيم است » ( * ( وَلا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْواجَه مِنْ بَعْدِه أَبَداً إِنَّ ذلِكُمْ كانَ عِنْدَ اللَّه عَظِيماً ) * ) . در اينجا سؤالى پيش مىآيد كه چگونه خداوند همسران پيامبر ص را كه بعضى به هنگام وفات او نسبتا جوان بودند از حق انتخاب همسر محروم ساخته است ؟ پاسخ اين سؤال با توجه به فلسفه اين تحريم روشن است . زيرا اولا چنان كه از شان نزول آيه دانستيم ، بعضى به عنوان انتقامجويى و توهين به ساحت مقدس پيامبر ص چنين تصميمى را گرفته بودند و از اين راه مىخواستند ضربه اى بر حيثيت آن حضرت وارد كنند . ثانيا اگر اين مساله مجاز بود جمعى به عنوان اينكه همسر پيامبر ص را بعد از او در اختيار خود گرفته‌اند ممكن بود اين كار را وسيله سوء استفاده قرار دهند ، و به اين بهانه موقعيت اجتماعى براى خويش دست و پا كنند ، و يا به عنوان اينكه آگاهى خاص از درون خانه پيامبر ص و تعليمات و مكتب او دارند به تحريف اسلام پردازند ، و يا منافقين مطالبى را از اين طريق در ميان مردم نشر دهند كه مخالف مقام پيامبر باشد ( دقت كنيد ) . اين خطر هنگامى ملموستر مىشود كه بدانيم گروهى خود را براى اين كار آماده ساخته بودند بعضى آن را به زبان آورده و بعضى شايد تنها در دل داشتند . از جمله كسانى را كه بعضى از مفسران اهل سنت در اينجا نام برده‌اند طلحه است » .

--> ( 1 ) تفسير قرطبى جلد 8 صفحه 5310 .